Elisabeth van Culemborg (1475 – 1555) was een vermogende vrouw. Toen ze stierf werd uit haar nalatenschap onder meer het weeshuis in Culemborg gesticht. Elisabeth trouwde tijdens haar leven twee keer.  Op haar 26e trouwde ze Jan van Luxemburg (ca, 1477-1508), een invloedrijk man aan het Habsburgse hof. Na de dood van Jan trouwde Elisabeth met een van zijn vrienden, Antoon van Lalaing (1480-1540). Ze kregen geen kinderen. Op het schilderij zien we Jan, Elisabeth en Antoon in een vrome houding met biddende handen afgebeeld. Alle drie dragen ze dure kleding. De mannen hebben het ordeteken van het Gulden Vlies om de hals. Elisabeth draagt een rouwkap op haar hoofd.